ในเวลาที่เราอ่านบทความๆหนึ่งแล้วเนี่ย หรือคำสั้น ที่สามารถเจาะลึกเข้าไปถึงใจเราแล้วเนี่ยถือว่าคนๆนั้น เป็นคนที่มีอารมณ์เป็นกวี ที่มีทั้งศิลปะและความเงียบความรู้สึกต่างๆที่อาจซ่อนอยู่ในใจคนผู้นั้น ที่รวมรสออกมาเป็นบทกวีสั้นๆ อ่านแล้วรู้สึกทันทีว่า "คม" จริงๆ หรืออ่านแล้วทำให้เรารู้สึกถึงความจริงถึงจิตวิญญาณของคนๆนั้น เช่น "ฝูงกาบินกลับรัง รปภ. คนหนึ่ง เข้างาน" ที่เป็นชีวิตของมนุษย์โลก
กล่าวถึงฝูงกากำลังพากันกลับรังนอน ทั้งที่ รปภ.คนหนึ่งกำลังเข้าทำงาน
วันเสาร์ที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2553
วันพุธที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ถ้วยชา
มีเรื่องเล่าว่า สมเด็จพระสังฆราชเจ้า
กรมหลวงชินวรศิริวัฒน์ วัดราชบพิธนั้น
ทรงมีถ้วยชาลายครามอยู่ใบหนึ่ง ซึ่งโปรดนักหนา
และทรงใช้ด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่งมาเป็นเวลาช้านาน
กรมหลวงชินวรศิริวัฒน์ วัดราชบพิธนั้น
ทรงมีถ้วยชาลายครามอยู่ใบหนึ่ง ซึ่งโปรดนักหนา
และทรงใช้ด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่งมาเป็นเวลาช้านาน
วันหนึ่งขณะประทับอยู่ในพระกุฏิ ทรงได้ยินเสียงใครทำถ้วยแตก
นอกห้องที่ประทับอยู่ จึงมีรับสั่งถามว่าอะไรแตก
มหาดเล็กผู้ที่ทำถ้วยแตกนั้นทูลว่าถ้วยชาแตก
เมื่อรับสั่งถามว่าถ้วยใบไหน ก็ทูลตอบว่าถ้วยใบที่โปรดนั้นแตก
เมื่อทรงทราบดังนั้นก็ตรัสว่า
นอกห้องที่ประทับอยู่ จึงมีรับสั่งถามว่าอะไรแตก
มหาดเล็กผู้ที่ทำถ้วยแตกนั้นทูลว่าถ้วยชาแตก
เมื่อรับสั่งถามว่าถ้วยใบไหน ก็ทูลตอบว่าถ้วยใบที่โปรดนั้นแตก
เมื่อทรงทราบดังนั้นก็ตรัสว่า
“สิ้นเคราะห์ไปที ต่อไปนี้ไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว”
…
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
